Crassula (jadeplant): problemen herkennen

De plant slaat water op in zijn bladeren; water dat je erbij geeft terwijl de potgrond nog vochtig is, blijft in de pot staan en verstikt de wortels. MOBOT Plant Finder schrijft dat deze soort NIET BESTAND is tegen natte, slecht afwaterende grond. De bladeren worden zacht en doorschijnend en vallen af. Dat symptoom wordt met dorst verward, maar het verschil zit in de potgrond: valt er blad terwijl de grond nat is, dan wijst dat op te veel water.

In potgrond die lang nat blijft staan, zijn de wortels gaan rotten. Dat het stuk stam vlak boven de grond zacht wordt, dat het ruikt en dat de bladeren rimpelen omdat er geen water bij komt, is daar het teken van. Dat de plant er dorstig uitziet terwijl je genoeg water geeft, is een typisch symptoom; de wortels kunnen geen water meer aanvoeren.

Zijn de bladeren gerimpeld en dunner geworden en is de potgrond droog, dan heeft de plant het water dat hij had opgeslagen opgebruikt. NC State Extension geeft voor deze soort het vochtgehalte van de grond op als af en toe droog tot zeer droog, dus meestal is het niet dringend.

Op een donkere plek rekt de jadeplant uit, wordt de afstand tussen de knopen op de stam groter en komt het blad schaarser te staan. MOBOT Plant Finder wil voor deze soort VEEL LICHT, maar schrijft ook dat hij in de namiddag wat schaduw prettig vindt; NC State Extension geeft de klassen volle zon en halfschaduw.

NC State Extension geeft voor deze soort de klassen volle zon (zes uur per dag of meer) en halfschaduw; de jadeplant kan tegen directe zon. MOBOT Plant Finder schrijft dat de bladeren van planten die in de volle zon staan ROODACHTIGE tinten kunnen krijgen. Zet je een plant die donker heeft gestaan ineens in de felle zon, dan kan het blad wel verbranden; er komen bruine of fletse droge plekken op en die gaan niet meer weg.

De jadeplant kan niet tegen kou; contact met koud glas kan zachte, donker verkleurde plekken op de bladeren achterlaten. In de winter komt dat op de vensterbank vaak voor.

Te veel plantenvoeding of zouten die zich met de tijd in de potgrond ophopen, kunnen de bladpunten bruin maken; op de potrand kun je een witachtige korst zien. ⚠ In de bronnen staat voor deze soort geen kopje over voeding; deze pagina noemt geen hoeveelheid en geen frequentie, en beweert ook niet dat de plant weinig voeding nodig heeft.

Witte wattige klontjes in de oksels waar de bladeren aan de stam zitten, kunnen op wolluis wijzen; de bladoksels zijn goede schuilplaatsen. ⚠ In de bronnen staat voor deze soort geen plagenlijst en ook geen aanduiding van hoe vaak plagen voorkomen; deze pagina beweert dan ook niet dat de plant weinig last van plagen heeft.

Vlekkerig, verheven en onregelmatig verdeeld wit op de bladeren kan meeldauw zijn. Het verschil met de natuurlijke waslaag is dat het niet gelijkmatig verdeeld is en verheven aanvoelt. ⚠ Meeldauw komt bij deze soort in de bronnen niet aan bod; deze pagina presenteert het niet als een institutionele bevinding.

Dikke, vlezige, ovale bladeren en een houtige stam die met de tijd dikker wordt, zijn kenmerkend voor de jadeplant. NC State Extension schrijft dat ovata in de soortnaam eivormig betekent en op de dikke, vlezige bladeren slaat. Dit is de goede pagina.

Ronde, platte bladeren als muntjes en dunne steeltjes die elk blad met de stengel verbinden, wijzen op Pilea peperomioides. In het Nederlands heet die ook wel Chinese geldplant en de jadeplant ook wel geldboompje, waardoor ze vaak door elkaar worden gehaald; het zijn twee verschillende planten en ook in de bronnen staan ze er niet hetzelfde bij.

Een gevlochten of één dikke stam en dunne bladeren die uitwaaieren als de vingers van een hand wijzen op Pachira aquatica. In het Nederlands heet die de geldboom, en dat is een andere plant dan de jadeplant (die geldboompje wordt genoemd).

Glanzende, donkergroene, spitse bladeren die netjes langs de steel staan, wijzen op Zamioculcas zamiifolia.

Op de bladeren van de jadeplant zit een natuurlijke waslaag. Die ziet er mat en poederachtig uit, ligt gelijkmatig over het hele blad en laat een spoor achter als je er met je vinger overheen wrijft. Het is geen ziekte. ⚠ Deze laag komt in de bronnen niet aan bod; deze pagina schrijft er dan ook geen beschermende functie tegen zon of waterverlies aan toe.

Dat de onderste paar bladeren met de tijd vergelen en afvallen, is voor de jadeplant normaal. De plant laat verouderende bladeren los en steekt zijn energie in de nieuwe groei. Naarmate de stam dikker wordt, vallen de onderste bladeren af en zo ontstaat de boomachtige vorm.

In het najaar en de winter groeit de jadeplant trager. MOBOT Plant Finder schrijft dat deze soort geen winterrust nodig heeft, maar het wel prettig vindt om van het najaar tot het einde van de winter een rustperiode met minder water te krijgen.

De jadeplant is een plant die traag groeit.

Een jadeplant die net gekocht is of verplaatst, kan een paar bladeren laten vallen als reactie op de wisseling in licht en luchtvochtigheid. Dat is een tijdelijke reactie van gewenning.