Rubberboom (Ficus elastica): problemen herkennen

De rubberboom is net als alle Ficussoorten gevoelig voor een verandering van omgeving; een andere plek, net in huis gekomen zijn of zelfs het draaien van de pot kan een golf bladval op gang brengen. Dat is een stressreactie. De rubberboom doet dat minder dramatisch dan de treurvijg en vergeeft meer.

Dat de rubberboom af en toe een van zijn oudste onderste bladeren laat vallen, is gewoon; de plant stuurt de energie naar de nieuwe groei.

In doorlopend natte grond rotten de wortels. Doordat de dikke bladeren van de rubberboom niet meteen verleppen, merk je het probleem laat; je ziet het aan vergeling en zachte bruine vlekken op de onderste bladeren, aan natte grond, aan een muffe geur, aan een zachte stengel en aan bladval.

Droogt de grond te ver uit, dan vergeelt het blad (overal), drogen de randen uit en verlept de plant. De rubberboom heeft liever te weinig water dan te veel, maar van blijvende droogte houdt hij ook niet.

Koude tocht, een plotselinge temperatuurwisseling en de droge warmte naast de radiator zetten de rubberboom onder stress; dat geeft bladval en bruine vlekken op het blad. Clemson Extension geeft voor deze soort als ideale temperaturen 's nachts 16 tot 18 °C op (in de bron 60-65 °F) en overdag 24 tot 27 °C (75-80 °F), en schrijft dat je onder de 13 °C (55 °F), plotselinge temperatuurdalingen en koude tocht vermijdt.

Clemson Extension schrijft dat deze soort vochtige omstandigheden het liefst heeft, maar DE DROGE LUCHT DIE IN HUIS GEWOON IS VERDRAAGT. ⚠ Een percentage voor de luchtvochtigheid van deze soort staat in geen van de bronnen; dit hulpmiddel geeft dan ook geen bereik. Zie je bruine randen, kijk dan eerst naar het gieten en naar de mestzouten die zich in de grond ophopen.

Te veel plantenvoeding laat zouten achter in de grond; die verbranden de fijne voedingswortels en maken de bladranden bruin en hard. Dat lijkt vaak op droogte (ook als je goed giet).

Felle directe zon kan het blad van de rubberboom verbranden; die verbranding begint meestal aan de rand. Clemson Extension schrijft dat deze soort helder licht het liefst heeft maar zich ook aan weinig licht aanpast, en geeft als de plek waar hij het beste groeit het ochtendlicht van een raam op het oosten op.

⚠ Dat de bonte vormen van de rubberboom meer licht vragen om hun tekening te houden, staat in geen van de bronnen; dit hulpmiddel legt dat verband niet. ⚠ Dit zijn de cultivars die Clemson Extension noemt: 'Decora', 'Doescheri', 'Foliis Aureo-marginata', 'Robusta', 'Rubra' en 'Tricolor'; 'Tineke' en 'Ruby', die je in de handel vaak tegenkomt, staan niet in die lijst.

Krijgt de rubberboom niet genoeg licht, dan rekt hij naar het licht toe: de stengels worden dun en lang, er komt meer ruimte tussen de bladeren en onderaan wordt hij kaal. Clemson Extension schrijft dat deze soort helder licht het liefst heeft maar zich ook aan weinig licht aanpast; NC State Extension geeft de gevlekte schaduw tot de halfschaduw op.

Bij de rubberboom kun je op het blad en de stengels bultjes als schildjes met een plakkerige honingdauw zien (dopluis), witte wollige propjes (wolluis) en fijne spinragjes met een gespikkelde verbleking (spint). ⚠ Een rangorde van plagen voor deze soort staat niet in de bronnen; dit hulpmiddel zegt dan ook niet welke het vaakst voorkomt.